Vondst van de Maand

November 2021: drie pelgrimsinsignes
Vanaf de Late Middeleeuwen worden pelgrimstochten gemaakt. Niet alleen Santiago de Compostela en Rome, maar ook Amersfoort en Rhenen hadden een grote aantrekkingskracht op de gelovigen. In die plaatsen kon een pelgrim een insigne kopen. Pelgrims droegen de insignes na het bezoek aan het heiligdom op hun hoed of mantel.
Bij de opgraving aan de Oude Schans in Spakenburg in 2014 zijn drie pelgrimsinsignes gevonden. Deze insignes waren gewijd aan dezelfde heilige: Sint Cunera van Rhenen. De insignes zijn nagenoeg compleet bewaard gebleven.
Cunera is de beschermheilige van het vee (vooral paarden) en werd aangeroepen bij keelklachten en blindheid. Ook werd haar een rol toegedicht bij het redden van schipbreukelingen. Is dit een reden waarom iemand de reis vanuit vissersdorp Spakenburg naar Rhenen heeft ondernomen?
Verder lezen? Download dan het informatieblad.

Bezoek onze expositie
De Vondst van de Maand is tijdens de openingsuren te zien in een speciale vitrine in onze expositieruimte. Als je komt kijken, krijg je meer informatie over de vondst.

Maart 2020: Maalsteen
De maalsteen is gevonden bij de opgraving aan de Engweg in Leusden in 2019. Tijdens dit onderzoek zijn resten van een nederzetting uit de IJzertijd ( 750 v. Chr. – 12 na Chr.)  aangetroffen. Deze resten horen bij dezelfde nederzetting die in 2007 onder de huidige hockeyvelden aan de Schammersteeg is gevonden.
De steen is van graniet en meet 27 x 15 x 10 cm. De steen is sterk verweerd en heeft een min of meer platte zijde. Waarschijnlijk is deze steen daarom als maalsteen gebruikt. De steen heeft plaatselijk een witte lichtere kleur (plagioklaas). Voor het malen van graan waren een platte steen (ligger) en een ronde(re) steen (loper) nodig. Door de loper heen en weer over de ligger te bewegen, kon op deze wijze graan tot meel worden vermalen. Onze steen is waarschijnlijk een ligger, hoewel het niet is uitgesloten dat de steen een loper is geweest. Er zijn namelijk voorbeelden van lopers van een vergelijkbaar formaat als onze steen.
Het malen van graan gebeurde met de hand, was is erg arbeidsintensief en kostte veel kracht. Het malen van graan was een taak die vermoedelijk vooral door vrouwen werd gedaan. De afgelopen jaren heeft de universiteit van Cambridge onderzoek gedaan naar de skeletten van prehistorische vrouwen. Uit het onderzoek kwam naar voren dat de bovenarmen van de vrouwen maar liefst zestien procent sterker waren dan die van hedendaagse professionele roeiers en bijna dertig procent sterker dan de armen van een gemiddelde Cambridge-student! De onderzoekers concludeerden dat de sterke bovenarmen van de vrouwen het gevolg zijn van het dagelijks malen van graan.
Verder lezen? Download dan het informatieblad.

Meer vondsten
Op deze pagina vind je nog veel meer informatie over onze vondsten.